Bill Clinton’a Açık Mektup – Jacques Derrida

Paris, 15 Kasım, 1996

Başkan William Jefferson Clinton

Bayan Hillary Rodham Clinton

The White House 1600 Pennsylvania Ave., NW

Washington, DC 20500

United States of America

Sayın Başkan Clinton, First Lady Hillary Rodham Clinton,

Tüm dünyanın Birleşik Devletler Başkanı’nın tekrar seçilmesini ve en üst makama teyidini kutladığı bir zamanda,  size doğrudan hitap etmek ve bunu şahsi bir şekilde, hem kamusal hem de özel bir şekilde yapmak istiyoruz. Size yasanın dilinden olduğu kadar yürekten de seslendiğimiz için, ilk olarak ve en mühimi bir vazife duygusundan dolayı ve adalet namına sizden rica ediyoruz, Bay Başkan ve Bayan First Lady, sesinizi çıkartın.

Korkunç bir trajedi masum bir adamı ölüme götürmek üzere. On beş yıldır hapsedilmiş, tüm dünyanın gözüne şüpheliden de öte görünen şartlar altında yargılanmış ve hüküm giymiş, bir Amerikalı, aslında bir polis komplosu ve adli hata olma ihtimali olan bir şeyi hayatıyla ödeme riskiyle arşı karşıya. Bugün ülkenizde ve başka her yerde Mumia Abu-Jamal’ın davasının bir hayli fazla ciddi usulî ihlal tarafından lekelendiği kamuoyunun nezdinde aşikârdır. Hakikaten de sayısız kural ihlal edildi ve bu ihlaller güvenilir ve detaylı yayınların (dosyalar, röportajlar, kitaplar, filmler) konusu oldu. Şüphe edilemez kanıtlar göstermiştir ki bu dava baskı grupları ve (yakın zamanda atanan ve Amerikalı yargıçlar arasında rekor sayıda idam cezası vermesiyle meşhur) bir yargıcın taraflılığı vesilesiyle asıl maksadından saptırılmıştır ve bu ne pahasına olursa olsun ve kâfi derecede kanıt olmaksızın bir siyasi aktivistin (1970’lerde genç bir “Kara Panter” ve sonra bir radyo gazetecisi, “sessizliğin sesi”) geçmişinin cezalandırılmasıdır. Netice itibariyle, Mumia Abu-Jamal sıklıkla ve haklı olarak, ne yazık ki bir demokraside ölümle tehdit edilen politik bir mahpus olarak addedilmektedir.

Burada kendimizi uzunca bir polis ve adli şiddet eylemleri dizisinin sadece son perdesiyle kısıtlayarak, basitçe geçen senenin 1 Ekim’inde savunma makamının başlıca görgü şahitlerinden birinin, Veronica Jones’un davayla tamamen alakasız küçük bir suç sebebiyle, tam da mühim bir beyan sunduğu sırada, bir celsenin ortasında tanık kürsüsünde tutuklandığını hatırlayacağız. Söz konusu beyan sadece Mumia Abu-Jamal’ın masumiyetini ispatlayacak (başından beri onun masumiyetini teyit eden) unsurlardan müteşekkil değildi; bunun yanı sıra, Philadelphia’da bir polis memurunun şüpheli ölümünü takip eden günlerde, 15 yıl evvel, Veronica Jones’un ilk ifadesini değiştirmeye mecbur kalmasının müsebbibi olan polis tehditlerinin de, yemin altında, hesabını vermekteydi.

Pek çok sayıda demokrasiden, binlerce ve binlerce vatandaşla birlikte, size çağrıda bulunduğumuz tam şu anda, Sayın Başkan, Sayın First Lady, biz ülkenizdeki siyasi ve adli müesseselerin ilkelerine, kuvvetler ayrılığı ve yargı bağımsızlığına duyduğumuz büyük saygıyı da ayrıca ifade etmek isteriz. Dahası, bu ruhla çok sayıda örgüt (Af Örgütü, Uluslararası Yazarlar Meclisi, PEN Kulubü, Irkçılık Karşıtı ve İnsanlar Arası Dostluk Hareketi) davanın yeniden görülmesini talep eden protestolar düzenlemiştir; mesela Şansölye Kohl ve Başkan Chirac gibi bazı dostane devlet başkanlarının, kamu önünde aracılık etmesi bu ruhladır. 3 Ağustos 1995’te, Chirac, bildiğiniz üzere, Fransa Büyükelçisi’ne “tamamen insani temelde ve Amerikan hukukuna sonsuz saygıyla, Bay Mumia Abu-Jamal’in hayatını kurtarmaya katkıda bulunabilecek her adımı atması” için talimat verdi.

Yargılamanın eldeki tüm unsurlarını irdeleyerek, pek çok başkaları gibi, biz de, tarihin büyük yargısal suçlarının en kötü geleneğinde korkunç bir adaletsizliğin masum bir adamın ölümüne yol açabileceğine kesinkes kanaat getirdik. Fakat biz yargıç konumunda olmadığımız için, farazi olarak samimi kanaatimizin oy birliğiyle paylaşılmayacağını kabul ettiğimiz için, prensip olarak her iyi niyet temelli kanaate saygı duyduğumuz için, bizim talebimiz acil fakat sınırlı kalmaktadır: Biz sadece yargılamanın yenilenmesini talep etmekteyiz. Haysiyete saygılı ve şeffaflığın olduğu şartlarda yeni bir yargılama yapılmasını, “makul şüphe” mantığının kati bir şekilde sanık lehine ve masumiyet karinesine uygun olarak dikkati nazara alınmasını, her hâlükârda, ortaya çıkacak bir kararın en azından şüphe götürmez gerçeklere dayandırılmasını talep etmekteyiz. (Parantez içinde şunu eklememe izin verirseniz, söz konusu yeniden yargılama sadece bir adalet faaliyeti olmayacak, şüphesiz aynı zamanda yeni öfke patlamalarını ve kendisi tahmin edilebilir, neticeleri tahmin edilemez olan infial hareketlerini de engelleyecektir.)

Yeniden, Sayın Başkan, Sayın First Lady, biz sizden asla federal düzeyde veya Pensilvanya eyaletinde olsun müesseselerinizin demokratik ilkelerine ve yargı bağımsızlığına aykırı bir müdahale talep etmeye cüret edemeyiz. Bugün sizin gibi, sizin meşru otoriteniz ve yinelenmiş bir güvenle güçlendirilmiş olarak, sizden rica etmek için, bir demokraside yasanın ruhunun ve insan haysiyetinin bir hatırlatıcısı olarak adalet sözcüklerini yüksek sesle bildirmeniz için size dönüyoruz. Biz inanıyoruz ki sizin sesinizin gücü bu kelimeleri nihai bir bilinç uyanışının ziyadesiyle acil göründüğü yerlere taşıyabilecek, bu yetkili makamların davayı tamamen bağımsız şekilde yeniden görmesine ve böylece risklerden, affı ve telafisi mümkün olmayan adalet risklerinden kaçınılmasını sağlayacaktır.

Sayın Başkan ve Sayın First Lady, inançlı ve en içten saygılarımızı sunmamızı kabul edin.

Mme. Pierre Mendes France

Jacques Derrida

Not: Elbette, şayet öyle uygun görürseniz, bu mektubu “Açık Mektup” başlığıyla münasip bir zamanda yapmayı planladığımız kamuoyuna açma faaliyetini, bu konudaki cevabınız ve fikriniz bize bildirilinceye kadar erteleyeceğiz.

Son Not: Mumia Abu Jamal hakkında verilmiş olan idam cezası bu mektup yazıldıktan 15 yıl sonra, mektubun ve sahibinin de bir parçası olduğu gayretler sonucu müebbet hapis cezasına çevrildi. Ancak Abu Jamal idam edilen değilse de 40 yıldır hapishanede tutulan bir gazetecidir ve yeniden ve adil yargılanma talebi karşılanmamıştır, ED.

 

Çeviren: Ezgi Duman

Çeviride esas alınan kaynak: Derrida, J. (2002). Open Letter to Bill Clinton. In J. Derrida, & E. Rottenberg (Ed.), Negotiations – Interventions and Interviews, 1971-2001 (pp. 130-132). Stanford, CA: Stanford University Press.